Oefening...

Om mezelf te blijven ontwikkelen heb ik me ingeschreven voor de Liquoristen cursus van de Wijnacademie. Een theorie en praktijk cursus waarin ik meer technisch leer proeven en ruiken, de regels rond gedistilleerd beter leer kennen en gedistilleerde dranken blind leer herkennen. 

Dat proeven vergt oefening. Want hoewel ik al jaren mijn neus in allerlei glazen steek en er wat van meen te kunnen vinden en geuren en smaken meen te kunnen herkennen, is het toch wel anders om niet alleen maar voor de lol te proeven en puur te willen herleiden wat er in het glas zit. Daar komt bij dat ik een heel scala aan dranken moet leren herkennen die ik normaal gesproken niet, of bijna nooit, in mijn glas heb. En, eerlijk is eerlijk, sommige er van wil ik niet eens in mijn glas. Maar goed, of ik het een lekkere drank vind is in dit verband niet belangrijk.

Dat blijkt nog behoorlijk lastig voor me. Als whisky liefhebber ben ik gewend om goed te ruiken en te proeven en ik maak ook met enige regelmaat proefnotities. Ook doe ik regelmatig mee aan blinde proeverijen dus ik ben wel gewend dat ik niet weet wat er in mijn glas zit. Soms weet ik zelfs te raden wat het is. Maar de omslag van proeven als liefhebber en smaaknotities te maken op basis van wat er echt in het glas ruik en proef, in plaats van op basis van referenties, vergt heel wat ont-leren. 

En dus ga je, op een gewone doordeweekse woensdagavond, naar Amsterdam om daar in een slijterij samen met je mede cursisten 12 glazen blind te beoordelen. 12 glazen met verschillende drankjes. Sommige herken ik direct, andere helemaal niet. Een enkele heb ik in de afgelopen weken zo vaak geroken dat ik ze direct herken maar er ook wel een beetje genoeg van begin te krijgen. Da's mooi! Die herken ik dus blind nu. 

Voorlopig ben ik nog bezig met de cursus. Er komen dus nog heel wat oefenavondjes aan en de eerste ochtend staat ook al gepland. Best lastig, maar erg leuk, erg interessant en helemaal geen straf.